فنرهای فشاری فشار محوری را تحمل می کنند، با شکاف بین سیم پیچ ها. فنرهای کششی دارای کشش محوری هستند، بدون شکاف بین سیم پیچ ها
1. تعریف و ویژگی های نیرو
فنرهای فشاری: عمدتاً فشار محوری را تحمل می کنند و انرژی تغییر شکل را از طریق انقباض و تغییر شکل ذخیره می کنند. هنگام طراحی یک شکاف بین سیم پیچ ها وجود دارد و این شکاف تا زمانی که تحت فشار است سفت شود کاهش می یابد.
فنرهای امتدادی: دارای کشش محوری هستند و حالت اولیه معمولاً بین سیم پیچ ها بدون شکاف محکم است. هنگامی که کشیده می شود، سیم پیچ ها جدا می شوند تا مقاومت کششی ایجاد کنند.
2. تفاوت های ساختاری و ظاهری
فنرهای فشاری:
اشکال مختلف از جمله استوانه ای، مخروطی، محدب/مقعر و غیره.
مقطع{0}}ماده عمدتاً دایرهای است و سیمپیچهای فولادی مستطیلی یا چند رشتهای نیز وجود دارد.
فنرهای تقویتی:
معمولاً یک ساختار مارپیچ استوانه ای با قلاب یا بازوهای پیچشی در دو انتها برای ثابت کردن.
این ماده عمدتاً در مقطع دایره ای-می باشد و سیم پیچ ها در حالت اولیه محکم قرار می گیرند.
3. سناریوهای کاربردی
فنرهای تراکمی: معمولاً در سیستمهای تعلیق خودرو، بافرهای آسانسور، ماشینآلات صنعتی و سایر سناریوهایی که فشار باید بافر شود استفاده میشود. فنرهای اکستنشن: در دستگاه های بسته شدن در، آویزها، مواد آب بندی و سایر زمینه هایی که نیاز به ایجاد کشش دارند استفاده می شود. 4. مقایسه رفتار مکانیکی
فنرهای فشاری: پس از حذف نیروی خارجی، می تواند با تکیه بر انرژی تغییر شکل ذخیره شده به حالت اولیه خود بازگردد و پشتیبانی معکوس ایجاد کند. فنرهای اکستنشن: اجزای جدا شده را از طریق نیروی انقباضی به موقعیت اصلی خود برگردانید تا پایداری سیستم حفظ شود. خلاصه: تفاوت اصلی بین این دو در جهت نیرو (فشار در مقابل کشش) و طراحی شکاف اولیه است که منجر به سناریوهای کاربردی و خواص مکانیکی بسیار متفاوت می شود.
